Het begon “goed” het vertrek uit Rawlins. We reden door een achterwijk en ineens schoten er 2 chiwawa’s achter ons aan. Ze probeerde in onze kuiten te bijten. Niet echt een fijn iets kan ik je vertellen. Ik raak dan meteen gestrest. Ik houd echt wel van honden maar niet wanneer ik op de fiets zit. Ik denk dat ze de draaiende wielen indrukwekkend vinden ofzo. Rob probeerde met zijn voet er een op de neus te tikken maar hij kwam al snel mijn kant op.
Ik fiets met klikpedalen. Echt heel erg fijn. Aanrader voor alle vakantiefietsers. Bergop is het helemaal fijn. Nadeel van klikpedalen is dat ze vastklikken. (ook meteen het voordeel natuurlijk) Wanneer je los wilt komen moet je je voet opzij bewegen. Dat gaat heel makkelijk totdat je in paniek bent. En ja ik was lichtelijk in paniek. Ik zag die scherpe tandjes van die hondjes en raakte gestrest. Ik wilde mijn voet losmaken om een trap richting de honden te geven. Rechts was los. Dat hadden ze in de gaten denk ik want meteen waren ze links. Die kreeg ik niet los en ik voelde mezelf hellen. Mijn enorme berg bagage achterop werkt niet echt mee. Op zo’n moment lijkt het in slowmotion te gaan. Je kijkt nog even of iemand het ziet en poef, daar lag ik op mijn linkerzij. Rob was snel ter plaatse en joeg de honden weg. Auw! Auw! Blauw! blauw!. En dat alles niet eens door een beer maar door zo’n klein hondje.
Na deze pijnlijke val met een stijve en blauwe bil/heup verder gegaan. De dag was al niet echt lekker begonnen en zo ging het de hele dag door. Het was een zware dag. Rob en ik zaten er allebei een beetje door. Er was veel wind en geen boom te bekennen. Verder alleen maar klimmen vandaag. Enorm afgezien. De weg was in onderhoud en omdat het zondag was konden we er nu gewoon over rijden. Dat betekende wel dat we hem helemaal af moesten rijden. 85 km.
Rob heeft onderweg nog even een band geplakt.
15 kilometer voor de kampeerplek zagen we bomen! Wat kun je dan toch blij zijn. Heerlijk weer een bos in te rijden. Even geen wind al bleef het flink stijgen. We kwamen pas laat op de kampeerplek aan en ook Steve en Ian uit Engeland waren net aangekomen. Zij hadden het ook zwaar gehad vertelden zij.
Omdat we op de route zagen dat ook de dag erna weer veel klimmen zou betekenen besloten om op tijd op te staan. Half 6 waren we uit de veren. Om half zeven zaten we op de fiets. Wederom een zware dag maar wel heel erg mooi!
Rob rijdt meestal een stukje voor mij en ineens stond hij stil en wuifde dat ik moest komen. Ik heb een beer gezien zei hij! Ik dacht hij maakt een grapje. Er was een zwarte beer die net de weg over wilde steken toen Rob de hoek om kwam. Hij schrok van Rob en rende de bosjes in. Daar moesten we wel nog langs! En ja hoor ook ik zag hem vanuit de bosjes naar ons kijken. Vlak langs de weg op een paar meter afstand. We hebben geen foto gemaakt want ik rijd dan toch liever door. De eerste beer is een feit en ik ben niet eens van mijn fiets gevallen!
We merken dat we erg moe zijn en het klimmen gaat niet meer zo gemakkelijk als eerder. Bij een kleine klim voelen onze benen al alsof ze enorm zwaar zijn. We zijn allebei flink wat afgevallen en merken dat onze reserves aangesproken worden. Toen we bovenop de berg aankwamen 2600 meter in Columbine zagen we een klein winkeltje en cabins. We hoefden niet lang na te denken om een cabin te huren. Met een heerlijk koud drankje hebben we genoten van het uitzicht en een heerlijk zacht bed.
De weg naar Steamboat Springs was gelukkig veelal naar beneden. Nog even gestopt bij een tentje wat we tegen kwamen voor een heerlijk ontbijt. In Steamboat Springa blijven we een paar dagen om een beetje bij te komen en dan bekijken we hoe ver we nog kunnen komen. Onze Britse vrienden Ian en Steve zijn ook in Steamboat dus vanavond gaan we samen een biertje drinken. Gezellig!
Vakantiefietsers 
Weer een prachtig verhaal en foto’s over jullie belevenissen op de fiets. Leuk om jullie tocht zo te kunnen volgen. Niets dan respect voor jullie beide!! Hopelijk geeft een paar dagen rust jullie weer wat frisse moed om de tocht te volbrengen. Geniet er voorval van.
Groeten josje
LikeLike
Moest echt aan jou denken met die Chiwawa Josje!! 😉
LikeLike
Wauw, dat ziet er weer goed uit! Zijn ook heel gevarieerde landschappen waar jullie doorheen rijden.
Ben altijd weer benieuwd wanneer er weer een nieuwe blog is.
Ga zo door!
( Bear spray werkt misschien ook tegen Chiwawa’s ? )
LikeGeliked door 1 persoon
Goed. (Dat de beren van jullie weglopen, bedoel ik.) Eet je genoeg chocola en slagroom? Beetje aankomen hoor. Hoewel… Froome doet er ook alles aan om zo dun mogelijk te zijn. Dat fietst lekkerder denk ik 😕.
Maar… Nog maar 31 dagen (zegt jouw aftelkalender). Dat waren er 70. Meer dan de helft is voorbij.
Ik mis je hoor. Zeker als ik in m’n eentje een zak M&M’s leeg eet.
Doei lieve schatten! 💋
LikeGeliked door 1 persoon
Wauw, wat een gave tocht maken jullie! Zo leuk om te volgen. Geniet van de rustdagen.
LikeLike
Ik heb met jullie te doen, maar het is natuurlijk wel humor dat je door chiwawa’s van je fiets valt en dat de beer voor jullie de bosjes in vlucht. Een voordeel van afzien is dat zelfs de kleinste luxe een enorme traktatie is. Blijf jezelf trakteren hè!
Els.
LikeGeliked door 1 persoon
Mooie foto’s zeg! Dat moet een geweldige ervaring zijn. Leonie, als je samen met een beer (een echte levende) op de foto gaat sponsor ik tien euro! Veel plezier nog daar.
LikeGeliked door 1 persoon
Hallo Rob en Leonie,
Van het ene uiterste naar het andere! Ze zeggen dat beren bang zijn van ons mensen, maar geef mij dan toch maar die hondjes!!
Jammer dat je er geen foto van hebt!!
Het zijn weer prachtige foto’s! Dat wordt straks ’n mooi album!!
Veel fietsplezier en geniet van de mooie natuur!!
LikeLike
Stiekem zo veel avonturen beleefd op zo een korte tijd sinds de vorige blog! Een beer is eng maar hoort er wel een beetje bij op deze tocht. En nu heb je hem dus gehad. Hopelijk blijft het bij deze ene, dat vind ik namelijk wel genoeg. Rust goed uit, geniet van je biertje(s) en goed eten! Als jullie terug zijn aan deze kant van de wereld staat er een groot bord dampende posho voor je klaar om aan te sterken. Beloofd!
LikeGeliked door 1 persoon
Heej Leonie en Rob,
Ik ben aan het lezen geslagen, wat n prachtige verhalen en wat n super ervaring!
Ik geloof dat de pijn in de bovenarm vervangen is door kuitkrampen. Wat een genot moet dat zijn als je bovenaan de klim staat. Wel of niet die eindstreep wat maakt t uit? Jullie zijn een gewéldige prestaties aan het volbrengen. Je mag met recht trots zijn!
Ps, Ik vraag me af of t spuitje helpt tegen n hapje door de Chiwawa😜 groetjes de prikzuster
LikeLike
I heard something on the news about a bear eating someone in Yellowstone Wyoming… Judging by the date on this message I’m delighted to see it wasn’t a Dutch meal! I hear bears like picnics so refrain from that sort of carry on for a while. No news yet about Chiwawas eating anyone, so you should be safe in that department.
I can relate to your struggle with endurance cycling though… it take me a whole 20 minutes to cycle to work in this morning in stifling heat. Tough work – I feel you.
Rob – Send me your private phone number. Stop pretending that you forgot.
Enjoy and stay safe folk!
LikeLike
Ik heb jullie site ook gevonden… mooie, hele mooie verhalen en foto’s. Had je de juiste bandenlichters bij? en een tubke solution!
LikeLike
Natuurlijk Dirk! Je kent Rob!
LikeLike
Inderdaad! domme vraag 😉
LikeLike
Phoe… Wat een mooie plaatjes, maar ook jullie story. Ik hoop dat je straks alles verwerkt in een boek. Jullie mooie uitgebreide verhalen met emoties. Die ga ik gretig lezen. Succes verder samen!!
LikeLike
Hoi Leonie en Rob,
wederom een prachtig avontuur, een mooie omgeving en eindelijk die beer gezien,
Nu weet ik dat Rob, voor een B(e)iertje, maar een keer zijn hand omdraaid. Maar dit Beertje heeft hij mooi laten staan. Het is zwaar, maar houdt de moed erin. ( makkelijk praten natuurlijk )
We leven met jullie mee.
Groetjes Henry
LikeGeliked door 1 persoon
Klopt je kent hem! De b(e)iertjes heeft hij hier in Steamboot meester gemaakt 😉
LikeLike