Vakantiefietsers

Vanuit Jackson zijn we over de senic byway naar Pinedale gereden. 120 km maar mooi! Verhard dus dat schiet lekker op. In Pinedale hebben we een hotel genomen met zwembad! We hadden geen badkleding meegenomen maar die hebben we voor de gelegenheid toch maar even aangeschaft. Een heerlijke rustdag genomen bij het zwembad. Lekker even niet fietsen.

In Pinedale eten gekocht voor de dagen die gingen komen. De eerste dag kwamen we nog wel wat tegen maar zeer beperkt. Het enigste wat we gezien hebben is South Pass city. Net als Bannack een Ghost Town uit het verleden. Snel even een bezoekje gebracht en toen weer verder op de fiets.

We zitten nu in The Great Basin, Het grote niets. Hier is helemaal niets. Geen mensen, geen bomen. Het is een heuvelachtig landschap. Water is bepekt aanwezig. Op vaste plekken is aangegeven op onze kaart dat er water is en daar moeten we ons water aanvullen door het water eerst te filteren. Kamperen doe je hier gewoon waar je wilt. Zie je een mooi plekje dan zet je daar je tent neer. Oh ja koeien zien we nog wel af en toe.

De eerste dag in The Great Basin hadden we een mooi kampeerplekje bij een stroompje en een hoge rots. Het waaide echt enorm hard! Gelukkig hadden we de wind tijdens het fietsen in de rug. De tent heeft het gehouden dus die test is ook doorstaan.

De tweede dag was wederom stil, warm en uitgestrekt. Je voelt je heel klein in dit landschap en alleen. Gelukkig zijn wij met zijn tweeën! Wederom een mooie kampeerplek bij een bron. Hier ons een beetje opgefrist (BRRRRRR) en een potje gekookt (lees water in een zak gooien met gedroogd eten erin).

De nachten zijn heel stil met uitzondering van enkele uitroepen van prairiehonden. Helaas was er veel bewolking dus geen sterrenhemel kunnen zien.

De wekker stond de derde dag om 5 uur want we wilde een lange dag maken. Dat is ook gelukt. Het was de hele dag bewolkt en het dreigde continu te gaan regenen. De ondergrond is hier net als in Bannack (zie modderfoto’s) dus we wilden graag voor de regen The Great Basin uit zijn. De regen heeft ons de gehele dag achtervolgt maar gelukkig niet ingehaald. Wederom niemand tegen gekomen. Na 110 km onverharde weg kwamen we bij een verharde weg! Hier nog een stuk op gefietst en toen de tent een stuk van de weg neergezet. Er was niet echt een vlak stuk, dus over wat planten heen gezet.

Vandaag zijn we vanuit ‘het grote niets’ weer in de bewoonde wereld gekomen. Een bijzonder gebeuren kan ik wel zeggen. 4 dagen geen mens gezien en dan in de stad Rawlins aankomen. Eindelijk douchen!!!! Je stinkt wel hoor na zo’n 350 km fietsen zonder douche.