Vakantiefietsers

Onze reis is voor meer dan 90% onverhard. Dat wil zeggen dat we niet lekker zoeven over mooi aangelegde wegen. De meeste wegen zijn gravel/grindwegen. Die heb je in veel soorten en maten kan ik jullie vertellen. Na deze vakantie zijn we experts op het gebied van onverhard rijden denk ik.

Grind wegen zijn eigenlijk prima wegen. Met name wanneer de ondergrond hard en enigszins vlak is. Wanneer het grind goed in de weg gereden is is het prima! Je merkt dan nauwelijks dat het een onverharde weg is. 9 van de 10 grindwegen is helaas niet zo. Hieronder een voorbeeld van een niet zo fijne weg.

Je ziet hier een grindweg met hobbels. Een soort golven in de weg. Dat trilt echt enorm. Maar goed dat we geen gebit hebben want die was er ondertussen wel uit getrild!

Dan hebben we ook nog het losse grind. Dat is echt minder. Het is net los zand. Je glibbert alle kanten op. Vooral naar beneden opletten geblazen. Wel gaaf als je hard gaat en je achterwiel breekt ineens uit. Zolang je blijft zitten dan.

Vulkanisch zandweg. Erg los zand waardoor je alle kanten op glijdt. Niet echt handig om op te rijden.

Zandweg in regen/modder. Zoals jullie al in een eerder verhaal hebben kunnen lezen. Niet bepaald onze favoriet. Niet door te komen. We hopen dit niet nog een keer mee te maken.

De keiweg kan heel fijn zijn als ze vast in het zand liggen. Vooral tijdens het klimmen van belang anders schuif je alle kanten op.

Harde zandweg. Rijdt echt heerlijk. Bijna net zo lekker als een asfaltweg. Echt!

Het fietspad. Ach ja dat spreekt voor zich….