Vakantiefietsers

Donderdag de 23 op tijd uit Helena vertrokken. We wisten dat het een lange dag zou worden dus nog even langs Starbucks voor een lekkere koffie. Toen op pad naar Butte.

Een mooi pad gereden wat vroeger een spoorweg was. Fikse klimmen ertussen. Toen we vertrokken miezerde het een beetje. De regenjas maar aangedaan en de rest bovenop gedaan zodat we het snel aan konden trekken. De regenjas kon al snel uit en we hebben het een groot deel van de dag droog kunnen houden. Uiteindelijk toch een enorme onweersbui! Net op dat moment kwamen wij bij een tunnel. Even staan schuilen maar het duurde echt te lang dus alle regenkleding aangedaan en weer op pad gegaan.

Net na de tunnel stond dat de weg afgesloten was. Er stond een hek op de weg, waarop werd aangegeven dat de weg was afgesloten. Dat hebben we al eerder meegemaakt dus we slalomde er mooi omheen. Naast de weg waar wij op zaten liep een snelweg. Er reed een man op een loader voorbij en riep: Be quick! We are going to blow it up in a minute! We schrokken ons een hoedje. Snel doorgefietst en meer wegwerkers riepen naar ons of er nog meer fietsers kamen. Wij waren er alleen. Snel doorgefietst tot er weer een bord op de weg stond. Na het bord toch even gewacht en al snel werd de rotswand opgeblazen!!! Een enorme knal en stofwolk! Dat was op het nippertje.

We hadden bedacht dat het ongeveer 80 km zou zijn naar Butte. Uiteindelijk 111 km gereden. 1200 hoogtemeters. Eenmaal in Butte in een Inn ingecheckt. De fietsen mochten mee op de kamer. Net voor onze kamer was een man aan het stofzuigen. Hij zag ons en maakte meteen een praatje. Hij vroeg waar we vandaan kwamen en hoever we gefietst hadden. Toen vertelde hij dat zijn zoon in Europa gefietst had. In de tour de France! Het bleek de vader van Levi Leipheimer! Zijn andere zoon heeft een fietsenwinkel hier om de hoek. Toch bijzonder.

Vanuit Butte zijn we weer een fikse rit gaan maken. Het leek op de kaart wel mee te vallen met het klimmen maar dat geloven we ook niet meer.  Het was onverhard en veel klimmen. Wel weer prachtig. Mooie vergezichten over de stad Butte.

Uiteindelijk op het hoogste punt een vlakte waar koeien stonden te grazen. Bijzonder wanneer je een heel eind tussen de bomen geklommen hebt. De afdaling was angstaanjagend. Heel steil en vol met stenen. Heb je de hele dag geklommen kun je nog niet naar beneden scheuren.  Uiteindelijk na 80 km in Wise River aangekomen. Een ministadje. Zoals zoveel stadjes die we tegenkomen. We kwamen 2 jongens tegen die ons vertelden dat je kon kamperen achter een restaurant voor $5. Dat leek ons een goed plan dus daar ons tentje opgezet. De jongens komen uit Georgia en fietsen The Great Divide in 3 maanden. Ze hebben echt heel weinig bij. Wat ze dan weer wel hebben is een pistool. Allebei 1. Speciaal laten bezorgen in Amerika want ze mochten hem niet meenemen naar Canada. Amerikanen en geweren het blijft bijzonder. Je ziet geregeld mensen (mannen) met pistolen rondlopen. Waarom vraag ik me dan af!

Vandaag vanuit Wise River via the scenic way naar Elkhorn Spring gereden. Een verharde weg dus dat was wel lekker.