Vakantiefietsers

Helaas spelen de schouderklachten van Leonie momenteel weer op. Vorig jaar heeft zij een slijmbeursontsteking in haar schouder gehad en het revalideren heeft erg lang geduurd. Afgelopen week is het weer in haar rug en schouder geschoten. Nog drie maanden om te herstellen. Ze zal er alles aan doen om te zorgen dat ze kan starten 2 Juli. Wel even een teleurstelling op dit moment. We laten de moed niet zakken en met de kinderen met Duchenne in het achterhoofd is dit maar een kleine hobbel. We gaan ervoor, dus op naar herstel en zorgen dat we kunnen gaan trainen.

Op 10-3-2015 naar De Goeroe geweest. Nee dat is niet zijn echte naam. Ik kreeg zijn nummer van een vriendin van me toen ze hoorde dat ik weer zo’n last van mijn schouder had. Omdat de fysio nog geen resultaat had opgeleverd dacht ik, niet geschoten is altijd mis. Op naar Goeroe Gio. Bij binnenkomst zei hij meteen: ‘Ik zie het al”. “Je staat scheef”. Omdat mijn vriendin al voorspeld had dat hij dat zou zeggen had ik er nog niet echt vertrouwen in. Ik kom voor mijn schouder zei ik. Niet voor mijn rug of omdat ik scheef sta. Volgens de Goeroe hebben alle klachten die ik heb toch echt te maken met het scheef staan van mijn heupen. Goed, toen toch maar op de pijnbank gaan liggen. Pijnbank dat was het!  Alles in mijn lijf is gekraakt. Van mijn nek tot mijn enkels. Daarna een harde massage. Van benen, bovenkant billen, rug, schouders en bovenarmen. Niet zo’n massage die je in de sauna krijgt. Zo’n heerlijk massage die niet lang genoeg kan duren. Nee een pijnlijke beproeving. Ik dacht dat hij een compliment maakte toen hij naast dat hij dat bij mijn benen al gezegd had, zei dat de spieren in mijn billen ook al zo hard waren. Toen ik antwoordde dat je als vrouw graag hoort dat je strakke billen hebt gaf hij aan dat het helaas ging om de diepe spieren en dat het niet gold voor de oppervlakte. (en bedankt)

Na een 45 minuten van onaangenaam vertoeven op de bank mocht ik eraf. Toen ik ging staan viel mijn mond open van verbazing. Ik voelde mijn linkervoet op de grond. Niet gek natuurlijk maar dat ik het zo duidelijk voelde was wel nieuw! Ik stond dus echt scheef. Mijn nek kon ik ook weer goed bewegen en zelfs mijn hoofd kon ik achterin mijn nek leggen. Bijzonder want dat was lang geleden.

Ik kreeg 1 opdracht mee voor de 3 dagen die volgen. Iedere avond een warme pittenzak op mijn buik. Nou dat is een prima oefening lijkt me.

Nu een dag later ben ik beurs! Enkele blauwe plekken erbij, maar mijn humeur is opgeklaard want ondanks dat ik beurs ben en het voelt of ik door een vrachtwagen overreden ben voel ik me beter. Ik moet wennen aan het feit dat ik echt anders sta, maar mijn schouder voelt anders aan. Beurs maar de pijn is anders en het zware gevoel weg. Nu maar hopen dat het zo blijft en ik niet te vroeg juich. Overmorgen mag ik weer de pijnbank op. Nu even bijtanken.

29-4-2015

Inmiddels weer een maand verder en helaas hebben de inspanningen van de Goeroe geen blijvend effect. Een beetje ten einde raad nu begonnen aan dry needling. Ik moet er een eindje voor rijden maar alles voor het goede doel. Ook dit is verre van fijn. De naaldjes zijn hetzelfde als bij acupuncture. Ze duwen ze alleen in de spier en dan draaien of bewegen ze de naald. AU mensen Au. Alsof ze met een naald in je spier poerken. Oh ja en dat is ook zo. Het helpt de spieren ontspannen is het idee. Inmiddels 3 behandelingen gehad. Het lijkt iets te doen, maar ik durf niet zo snel meer blij te zijn dus we wachten af.

27-6-2015

Het is bijna zover. Gelukkig gaat het met mijn schouder goed. Het is niet over, maar veel beter. Dat alles dankzij Debbie. Zij is mijn fysiotherapeute bij ten Hoven fysio in Lage Mierden. Het was een hele uitdaging om mij klaar te stomen voor deze reis. Dry needling, bindweefselmassage en nog meer pijnlijke technieken. Gelukkig heeft het wel wat effect gehad. Rob heeft instructies gekregen hoe hij mij kan helpen mocht het erger worden op de reis dus we zijn er klaar voor. Thanks Debbie!