Vakantiefietsers

Het is gewoon alweer 2 maanden geleden dat we de berg bedwongen met zijn allen. Wat een bijzondere ervaring was het! Het was zwaar dat zal ik zeker niet ontkennen. Al om half 5 stonden we beneden aan de start. Met enorm veel andere mensen. De eerste rit naar boven gingen we in een lange stoet met lampjes aan. Het was tenslotte nog donker. Het feit dat je de bochten af kunt tellen hielp me in een kadans. De eerste paar bochten zijn pittig! Dat wil niet zeggen dat de rest makkelijk is overigens. Maar het is gelukt. 4 keer zelfs op mijn Santos. Na de 2 e keer boven te zijn gekomen, (dat was mijn streven) heb ik Tinus gebeld. Hij was er niet maar ik kreeg Jopie aan de lijn. Fijn om haar te horen en te spreken! Onderweg veel mensen ontmoet en gesproken. Net voordat ik voor de 4e keer boven kwam, reed Rob ineens naast me. Hij was voor de 6e keer onderweg. Samen over de streep gaan was toch wel heel bijzonder!
Het is niet in woorden uit te leggen je moet er bij zijn. Over 5 jaar nog een keer!